به گزارش پایگاه خبری پیام خانواده؛ قرار نیست زن و شوهر همیشه در کنار یکدیگر هم‌نظر باشند. گاهی اوقات نظر مخالف می‌تواند یک فرصت برای گفت‌وگو باشد. اما آنچه زندگی مشترک را به کام یا تلخی می‌کشاند، نحوه مدیریت همین اختلافات است.

زوج‌ها بر اساس آموخته‌ها، تجارب و شناخت‌های زیربنایی خود، سبک‌های خاصی از حل اختلاف دارند که می‌تواند درست و گاهی نادرست باشد. در دنیای امروز، رضایت همسران در زندگی مشترک به یکی از اصلی‌ترین دغدغه‌ها تبدیل شده است. کسب رضایت اما نیازمند یادگیری مهم‌ترین مهارت‌های حل اختلافات زناشویی است.

اشتباهات رایج در حل اختلاف

زمانی که تعارضات بروز می‌کند، هر دو طرف مطابق رفتارهای شریک زندگی خود، بخشی از شخصیت خود را به نمایش می‌گذارند. برخی از رایج‌ترین اشتباهات در تعاملات زوجین عبارتند از:

سرزنش کردن: جملات سرزنش‌آمیز مانند «تو هیچ وقت به فکر ما نیستی»، «بچه‌ها را به گردش نمی‌بری»، «هیچ وقت یاد نگرفتی یک خوراک خوشمزه درست کنی» و «همیشه خانه پدر و مادرت هستی» از جمله نمونه‌های رایج این رفتار است.

تهدید کردن: خط و نشان کشیدن برای همسر، گفت‌وگوی سالم را از بین می‌برد. جملاتی مانند «حالا انقدر غر بزن تا به تو نشان دهم چه می‌شود!» یا «الان زنگ می‌زنم بابام بیاید تکلیف منو روشن کند» باعث تشدید تنش می‌شود.

تحقیر کردن: قدرت تحقیر و اهانت موجب از بین رفتن امنیت و ارتباط عاطفی یک رابطه زناشویی می‌شود. این رفتار به خصوص هنگام به وجود آمدن اختلاف، بسیار زیان‌بار است.

پیش کشیدن مشکلات گذشته: زن و شوهری که وسط مشاجرات درباره اختلاف فعلی، مسائل گذشته را نیز پیش می‌کشند، فقط اختلافات را پیچیده‌تر کرده و دل‌زدگی از زندگی را افزایش می‌دهند.

عصبانیت: برخی افراد هنگام اختلاف شدیداً کنترل خود را از دست می‌دهند، فریاد می‌زنند، لوازم را پرتاب می‌کنند یا حتی همسر خود را مورد ضرب و شتم قرار می‌دهند.

بی‌احترامی: آثار بی‌احترامی بر روی همسر بسیار ماندگار است. بددهنی، فحاشی یا بی‌احترامی باعث می‌شود فرد مقابل احساس بی‌ارزشی کند و این آسیب در نهایت به زندگی و روابط زوجین بازمی‌گردد.

نادیده گرفتن و قهر کردن: این رفتار هنگام بروز اختلاف فقط آزردگی و خشم را بیشتر می‌کند و طرف مقابل احساس می‌کند مورد سوءاستفاده عاطفی قرار گرفته است.

شیوه‌های مؤثر حل تعارض

به جای تمرکز بر مقصر، بهتر است به دنبال راه‌حل بود. مهم‌ترین مهارت‌های حل تعارض عبارتند از:

گفت‌وگوی مؤثر: برای داشتن این نوع گفت‌وگو، رعایت نکاتی ضروری است: انتخاب زمان مناسب، توجه به موضوع، پرهیز از جملاتی که با «تو» شروع می‌شود، پرهیز از گفتن کلمات «هیچ وقت» و «همیشه»، حذف بایدها و نبایدها، وسط حرف دیگری نپریدن، حفظ آرامش و ابراز احساسات به شیوه درست.

مراقبت از رفتار و گفتار: زوجین باید سعی کنند اطرافیان را وارد اختلافات خود نکنند، مشاجره را زیاد طول ندهند و از کلمات «هیچ وقت»، «همیشه» و «هرگز» استفاده نکنند.

نگاه حل مسئله‌ای: به جای مقصر کردن دیگری، سعی کنند روی مشکل تمرکز کنند.

انتقاد سازنده: هدف در انتقاد سازنده، کمک کردن به دیگری است. ارائه نقاط مثبت همراه با نقد، باعث می‌شود فرد توان و انگیزه پذیرش را از دست ندهد.